درایوال بدون اجرای درزگیری و ماستیک اصولی، صرفاً مجموعهای از پنلهای جداگانه است. هدف نهایی از اجرای درزگیری، یکپارچهسازی سطح دیوارها و سقفها به گونهای است که خطوط درز، سر پیچها و ناهمواریها کاملاً محو شده و سطحی پیوسته و آماده برای نقاشی یا کاغذ دیواری فراهم آید.
مرحله نخست درزگیری با استفاده از نوار درزگیر (تیپ کاغذی یا فایبرگلاس توری) و بتونه درزگیری کناف انجام میشود. نوار درزگیر نقش آرماتور را ایفا کرده و از باز شدن ترک ناشی از انقباض و انبساط یا نشستهای جزئی ساختمان جلوگیری میکند. اجرای پخ در لبههای بدون روکش گچبرگ قبل از بتونهکاری، شرط اولیه جذب مناسب ملات به هسته گچ است.
پس از خشک شدن لایههای اولیه و سنبادهکاری نرم درزها، نوبت به اجرای لایه نازک ماستیک کناف (Q4 Finish) بر روی تمام سطح پنل میرسد. از آنجا که نرخ جذب رنگِ کاغذ گچبرگ با بتونه متفاوت است، اجرای یک لایه ماستیک سرتاسری باعث همگنسازی جذب رنگ و جلوگیری از ایجاد سایهروشن ناشی از تابش نور مایل به دیوار میشود.
شرایط دمایی محیط در هنگام عملآوری بتونه نیز حیاتی است؛ عملیات درزگیری نباید در دمای زیر ۵ درجه سانتیگراد یا در جریان باد شدید انجام گیرد، زیرا از دست رفتن سریع رطوبت ملات منجر به گچی شدن و افت مقاومت پیوند بتونه میگردد.
استفاده از مصالح هماهنگ، نوار استاندارد و بتونه با دانهبندی میکرونیزه متناسب، دیواری کاملاً تخت با استاندارد تسطیح سطح بینالمللی ایجاد میکند که تا سالها هیچ نشانهای از ترک یا افتادگی از خود بروز نخواهد داد.


بدون دیدگاه